Tradución, Horacio I, 5

Esta é unha posible tradución:

Dende alí Apulia empeza a mostrarme os coñecidos montes que o Atabulo quenta e ós que nunca teriamos subido de non ser porque a vila próxima a Trivico nos recibise non sen un fume choromiqueiro ó queimar na cheminea ramaxes húmidas con follas.
Aquí eu, parvísimo, ata a media noite agardo por unha moza mentireira; mais cando estaba disposto ó amor, o sono lévame; entón os soños obscenos fan que se manche o meu pixama e o meu baixo ventre, boca arriba.

Tampouco é para tanto, pero, tratándose de latín....

Horacio, Sátira I, 5. Orixinal da adaptación traducida en clase.

Aquí tedes o texto completo que corresponde ó párrafo "adaptado" que falaba da "muller mentireira" que tivo agardando ó viaxeiro ata a media noite e non apareceu.
Se o traducides descubriredes que Horacio é moi explícito no resultado da espera. En latín hai máis que "inimigos", "César", "Roma"....

incipit ex illo montis Apulia notos
ostentare mihi, quos torret Atabulus et quos
nunquam erepsemus, nisi nos vicina Trivici
villa recepisset lacrimoso non sine fumo,       80
udos cum foliis ramos urente camino.
hic ego mendacem stultissimus usque puellam
ad mediam noctem exspecto; somnus tamen aufert
intentum veneri; tum inmundo somnia visu
nocturnam vestem maculant ventremque supinum.